در روزگاران دور در سرزميني حومه ي رودهاي هميشه پر آب چاه تقوي و نواحي غولطنتنيه آنگاه که پلنگان صورتي در کنار يوزان و وحوش وحشي وحشتناک ارتزاق مي نمودند و قوت قالبشان چغورک هاي بريان شده در کافي شاپ اکبر چوري بود که روزگاري بر فراز درختان سر به فلک کشيده اکاليپتوس مي گرازيدند.
در بين چوري هاي مذکور جوجويي بود که وي را مطوقه مي ناميدند و در شناسنامه طوطي(يا همان توتي که فرانچسکو هم بهش ميگن)نام داشت.که به علت تاثير شگرف وي در ادبيات ايران و 8کشورجهان سرگذشت رقت بارش را ذکر مي کنيم تا وبلاگ نيز از نظر فرهنگي باردار شود!
روزي روزگاري در مرغزاري خرم و نزه در نزديکي پارک بزرگ شهر آن جا که چورگان لانگان(لانه+گان) خود را با عشق نهادينه کرده بودند کلبه اي بود که از درخشش اکاليپتوس بر دل ستاره و اکبر داغي نهاده بود.
و اين دو مرغ عشق در طول زندگي مشترک در آرزوي داشتن يک چوري پرپر مي زدند و نيازمند ياري سبز يشمي بودند.
تا اينکه روزي فرشته ي پچل و خواري توله اي چوري گون که بعدها فرانچسکو نام گرفت به آن ها ارزاني داشت.از آن پس فرانچسکو به زندگي آن ها گرمايي چون امرسان بخشيد.فرانچسکو از همان بچگي استعداد درخشاني در زمينه ي دريبل و گل زني داشت و به زودي به تيم صدوقي که سالهاي متمادي مقام قهرماني ليگ برتر باشگاههاي سري Aغولآباد را از آن خود کرده راه يافت.
زماني که فرانچسکو به دوران نوجواني رسيد بنا بر غريزه و ذات چوريکي /chooriaki/ که داشت پر زد و رفت.پس از اين واقعه ي جانگداز اکبر و ستاره غم ها خوردند ولي هنوز نمردند.
روزي اکبر براي شکار و گذار به مرغزار اکاليپتوسان در نزديکي سمنگان و همسايگي توران رفته بود که يک چوري بر اوج آسمان ديد.گرازان به تگ ايستاد و کلاشينکف خودرا از خورجين خر خود در آورد و گلوله اي در کدمبه ي چوري تپاند.چوري از اوج به قعر آمد و نگه کرد بر بال خويش راست و اکبر را ديد که جالي بردوش بربالين وي ايستاده ، فرانچسکو مهره ي بال خود را به وي نشان داد ، اکبر که اين صحنه را ديد خود را زد و با کلت کمري کاليبر 37 يک تير در مغز خود در کرد و به ملکوت اعلي پيوست.از آن پس ستاره تا آخر عمر در کلبه ي ملعونش در مرغزار غولطنتنيه به انتظار نشست و غم ها خورد و اين دفعه نه ولي دفعه ي بعدش مرد.
نکته اخلاقي:براي اطمينان و تدابير امنيتي کلاشينکف را در پالون خر قرار ندهيد.
در بين چوري هاي مذکور جوجويي بود که وي را مطوقه مي ناميدند و در شناسنامه طوطي(يا همان توتي که فرانچسکو هم بهش ميگن)نام داشت.که به علت تاثير شگرف وي در ادبيات ايران و 8کشورجهان سرگذشت رقت بارش را ذکر مي کنيم تا وبلاگ نيز از نظر فرهنگي باردار شود!
روزي روزگاري در مرغزاري خرم و نزه در نزديکي پارک بزرگ شهر آن جا که چورگان لانگان(لانه+گان) خود را با عشق نهادينه کرده بودند کلبه اي بود که از درخشش اکاليپتوس بر دل ستاره و اکبر داغي نهاده بود.
و اين دو مرغ عشق در طول زندگي مشترک در آرزوي داشتن يک چوري پرپر مي زدند و نيازمند ياري سبز يشمي بودند.
تا اينکه روزي فرشته ي پچل و خواري توله اي چوري گون که بعدها فرانچسکو نام گرفت به آن ها ارزاني داشت.از آن پس فرانچسکو به زندگي آن ها گرمايي چون امرسان بخشيد.فرانچسکو از همان بچگي استعداد درخشاني در زمينه ي دريبل و گل زني داشت و به زودي به تيم صدوقي که سالهاي متمادي مقام قهرماني ليگ برتر باشگاههاي سري Aغولآباد را از آن خود کرده راه يافت.
زماني که فرانچسکو به دوران نوجواني رسيد بنا بر غريزه و ذات چوريکي /chooriaki/ که داشت پر زد و رفت.پس از اين واقعه ي جانگداز اکبر و ستاره غم ها خوردند ولي هنوز نمردند.
روزي اکبر براي شکار و گذار به مرغزار اکاليپتوسان در نزديکي سمنگان و همسايگي توران رفته بود که يک چوري بر اوج آسمان ديد.گرازان به تگ ايستاد و کلاشينکف خودرا از خورجين خر خود در آورد و گلوله اي در کدمبه ي چوري تپاند.چوري از اوج به قعر آمد و نگه کرد بر بال خويش راست و اکبر را ديد که جالي بردوش بربالين وي ايستاده ، فرانچسکو مهره ي بال خود را به وي نشان داد ، اکبر که اين صحنه را ديد خود را زد و با کلت کمري کاليبر 37 يک تير در مغز خود در کرد و به ملکوت اعلي پيوست.از آن پس ستاره تا آخر عمر در کلبه ي ملعونش در مرغزار غولطنتنيه به انتظار نشست و غم ها خورد و اين دفعه نه ولي دفعه ي بعدش مرد.
نکته اخلاقي:براي اطمينان و تدابير امنيتي کلاشينکف را در پالون خر قرار ندهيد.
+ نوشته شده توسط DVD در سه شنبه بیست و هفتم تیر 1385 و ساعت
18:26 |
